یک ترم دانشجوییم گذشت. البته دانشجوی پیام نور که هیچ احساسی در مورد دانشجو بودن نمی کنه ولی چی بگم.می گویند: ((هیچ وقت قصه ی چیزی را که از دست دادی را نخور. عبرت بگیر و به فکر آینده ات باش.)) این همون چیزی هست که همه می گویند و منم باید آویزه ی گوشم کنم و به خاطر همین موقعیتم باید بگم خدایا شکرت.
راستی بلاخره من به آرزوم رسیدم. بالاخره تونستم توی کتابخانه ی مرکر تحقیقات معلمان اصفهان عضو بشم. به احتمال ۱۰۰٪ ! بزرگترین کتابخانه ی اصفهان است و بسی کیفور شدم. فعلا کتاب نصب و راه اندازی سرور های لینوکس نوشته ی آلن باغومیان و کتاب “از این پس پایتون” و یک کتاب آموزش جاوا گرفتم. هول غقب ماندگی از زمانه منو برداشته همه را دارم با هم میخونم!
پ.ن. کسی نمیدونه عنوان این پستی که زدم یعنی چی؟! توی یکی از poster های تبلیغاتی نوشته بود.
Powered by ScribeFire.
Saeid گفت
سلام
در مورد دانشجو بودن، درکت می کنم. آخه خودمم پیام نوری هستم.
اون شعار هم فکر کنم مال مسکن باشه :دی
موفق باشی