کافه‌ی گنو/لینوکس

یادمه وقتی با ویندوز کار می کردم علاقه ی زیادی به کرک کردن و خراب کاری روی نرم افزار های تجاری داشتم. همیشه برای دستیابی به آرمان های پلیدم دست به هر کاری می زدم. البته من از اون نوچه هاشون بودم. حتی هیچ احترامی برای نرم افزار های وطنی قائل نبودم به محض ورود یک نرم افزار ناب ایرانی به سرعت وسوسه می شدم.
اون اوایل که تازه با Linux آشنا شده بودم باز هم سعی می کردم نرم افزار های ویندوزیم را توی اون اجرا کنم به طوری که یادمه یک کار خیلی وحشناک کردم و این بود که من توی XP نمی تونستم یکی از نرم افزارهای محبوبم از نوع ایرانی) کرک و نصب کنم. این موضوع منو سال ها آزار میداد تا اینکه وقتی اومدم لینوکس با پدیده ای به نام Wine (بخونید وین ای) (Windows Emulator) آشنا شدم. به سرعت اون نرم افزار وطنی و دوست داشتم را که قیمتش سر به فلک می کشید را روی Wine نصب کردم. واقعا پدیده ای باور نکردنی بود که چطور نرم افزاری که تنها روی ویندوز ۹۸ اجرا میشد و هیچ روشی برای نصب آن روی XP وجود نداشت روی گنو/لینوکس به راحتی نصب شد. (اصلا این خاطره چه ربطی به موضوع داشت؟! همین جوری به ذهنم اومد)

در دین به ما آموخته اند که هیچ گناهی را کوچک نشماریم و علتش هم اینست که پس از مدتی انسان به همان گناهان به نظر کوچک و خرد عادت می کند و کم کم زمینه ی گناهان بیشتری در انسان پدید می آید.
از کوچکی ما یاد گرفته بودیم هر بازی و نرم افزاری را که می خریم(می خریم؟!!) بعد از نصبش اونها را Crack کنیم و نه تنها عین خیالمان نبود بلکه از این که به وجد هم می آمدیم.

ماه ها گدشت …
من متحول شدم. در این جامعه با مفاهیمی انسانی آشنا شدم. احترام به حقوق دیگران و  کمک به دیگران و …
بعد از این مدت جامعه ی گنو/لینوکس به طور خود به خودی و تدریجی فرهنگی را در من به وجود آورد که الان اصلا به خودم نمی تونم این اجازه را بدم که حقوق بیل گیتس (جان من شرمنده ام که بعضی وفت ها که میرم سایت دانشگاهمون از حقوقت پایمال میشه) (البته روی سیستم دانشگاه هم گنو/لینوکس نصب کردم) و سایر تولید کنندگان نرم افزارهای تجاری داخلی و خارجی را پایمال کنم.

دیگه حرفی برای گفتن ندارم اما دو نکته:
۱− حالا فکر نکنید من خیلی با فرهنگ و متمدن هستم (البته به نظر خودم که هستم. نظر دیگران مهم تره)
۲− امیدوارم شما هم به زودی به جرگه گنو/لینوکسی ها بپیوندید.
۳− اگه از ویندوز استفاده می کنی سعی کنید از نرم افزار های آزاد استفاده کنید من دوستانی دارم که حتی با اینکه از لینوکس استفاده می کنند از ویندوز هم به طور قانونی استفاده می کنند.
۴− آزاد و آزاده باشید.
۴− پیروز باشید.

پا نوشت (پی نوشت؟):
۱−خیلی وقت بود خوراک هام را چک نمی کردم امروز داشتم تاب می خوردم رسیدم به این پست زیبای امین. بسی خندیدیم و کف رفتیم: Rock or Debian?
یه روزی هم تصمیم گرفتم به جرگه هواداران سیستمی بسیار پایدار Debian (معنی خاصی نداره فقط از سر نام های Debra و ّIanMardack تشکیل شده، امیدوارم اشتباه نکرده باشم) بپیوندم اما یکی به علت موقعیتی سرسام آور پهنای باند ۵ کلیلو بایتی موفق به دانلود آن نشده ام و همچنین DVD های آن یکی دو ماه در راه خانه ی ماست معلوم نیست کی قدم بر روی چشم مبارکمان بگدارند. اما یه عیبی که Debian داره اینه که به علت پایدار بودنش هر نرم افزار برای رسیدن به قسمت stable (etch) باید هفت خوان را طی کنه که معمولا پکیج های آن کمی قدیمی هستند. (تصمیم با خودتونه: سیستم به روز می خواهید یا پایدار؟)
۲− داشتم فید ها را چک می کردم رسیدم به یه عکس خیلی جالب، تحریک شدم ببینم مطلب از چه قراره. یکی از وبلاگ نویس های خارجی در پستی به عنوان “چگونه ایتنرنت Dial Up من را به یک وبلاگ نویس فعال و پر بار تبدیل می کند” مطلب جالبی نوشته من که خیلی لذت برم. پس سعی کنیم به جای اینکه زندگیمون را به خوندن خوراک هامون کنیم (فقط این مورد بیشتر در مورد من صدق می کرد) سعی کنیم به زندگیمی بیشتر بها بدیم.

Powered by ScribeFire.

اگر خوره ی shell باشید باید همیشه خط فرمانتون را باز نگه دارید. که این کار از نظر وفت و هزینه مقرون به صرفه نیست. برای همین من yakuake را بهتون پیشنهاد می کنم. بعد از نصب yakuake هر وقت نیاز به خط فرمان داشتید به راحتی می تونید با کلیک F12 که قابل تغییر هست اونو احظار کنید. برای مثال من تنظیم کردم که بعد از F12 تا وسط صفحه باز بشه.
راستی اینم اطلاعات لازم برای نصبش:

Powered by ScribeFire.