Archive for ژانویه, 2008

تقاصای کمک از وب نویسان برای حفظ زبان فارسی

قبل از اینکه سرتون را درد بیارم: اگر بعد از خواندن این مقاله با نظر من موافق بودید خیلی خوشحال می شوم که اگر وب نویس هستید حتما مطلبی در این مورد در وب نوشت خود منعکس کنید تا شاید فرجی شود اما اگر مخالف هستید حتما نقطه نظرات خودتون را اعلام کنید.

چند روزی هست که بحث داغی در مطلب وب نوشت قبلیم شروع شده. (عجب اشتباهی کردیم که پس از انتقال وب نوشتمون اونو پاک نکردیم!).
بیایید فارسی را بپاسیم (مطلب وب نوشت قبلیم + نقد دوستان)
البته پیوند این مطلب توی همین وب نوشت هم موجوده: بیایید فارسی را بپاسیم.

فقط یاد گرفته ایم هرچیزی دستمان می آید فارسی کنیم WordPress فارسی، Blogger فارسی، FireFox فارسی و … (الیته این کارها خوب هستند و باعث ترویج IT در کشور می شود) اما هنوز یادنگرفته ایم که چگونه فارسی بنویسیم؟

به طور خلاصه من در این مقاله توضیح داده ام که به جای استفاده از رسم الخط زبان فارسی برای نوشتن کلمات انگلیسی غیر متداول (مثلا نیازی نیست کلمه ی «انگلیسی» را بنویسم English چون متداول شده) از رسم الخط زبان انگلیسی استفاده کنیم.

دلایل خیلی زیادی برای این مسئله وجود داره که نمی توانم به تنهایی اون ها را شرح بدم به کمک شما دوستان وب نویس نیاز دارم. فرض کنید فردی وارد وب نوشت شما بشه و با کلماتی مثل
فایرفاکس، تینی پیک (از کلمات دکتر مزیدی = منظورش همون tiny pic)، اوبونتو، دبیان، سوزه، زوزه (زوزه ی گرگ نیست ها = Suse)، ویندوز، پروسه، گوگل ریدر(اگه کسی ندونه چی هست فکر می کنه داری بهش فهش میدی)، گنو(البته خودم از این لفظ استفاده کرده ام سعی می کنم بنویسم GNU)، نت اسکیپ، فید، فیس بوک، دلیشیز، دیسترو واچ، کوبونتو (فحش نده) ، گیک، موتورالا (موتورا حالا!)، رپیدشیر، بوکمارک، کلاینت، دسکتاپ، پایتون، سکند لایف، ویستا، پلاگین، وردپرس آجاکس(عمیقا توجه کنید) و …

روبرو بشه به جای اینکه از وب نوشت شما چیزی در مورد IT به دست بیاره به یک سری لغات عجیب غریب آشنا میشه و خدا اون روز را نیاره که وب نویس حتی پیوندی هم برای کلمه ی استامبل نگداشته باشد. یادمه برای اولین بار در وب نوشت مزیدی به کلمه ی استامبل برخورد کردم و ابدا پیوندی در آن مطلب وجود نداشت من داشتم دیوانه می شدم از یک طرف مزیدی از مزایای استامبل و مقایسه ی اون با دلیشیز! می گفت از یک طرف من گیچ و منگ نمیدونستم استامبل چیه تا بلاخره فهمیدم منظور همون Stumbleupon هست.

هدفتون از وب نویسی چیه؟ می خواهید فرهنگ IT در کشور بالا بره؟ می خواهید کاربران FireFox بالا بره؟ پس چرا برای کسی که نمی داند FireFox چیست می نویسید :((فایرفاکس نرم افزار اپن سورسی هست که می توانید درون آن اکستنش نصب کنید و امکانات زیادی را به آن اضافه کنید))
یک ذره به این مخاطب بیچاره ی فلک شده فکر کنید آخه این بنده خدا توی Wikipedia دنبال کدام مطلب جست و جو کنه؟ خوب معلومه که باید بتونه اپن سورس را به انگلیسی هجی کنه و ….

فرض کنید من بخوام به دوستان ی که قصد مهاجرت به GNU/Linux را دارند توضیح بدم:
در دنیای لینوکس شما حق انتخاب دارید و به قولی در انتخاب دیستروی خود آزادید. اگر به سیستم استیبل نیاز دارید پیشنهاد می کنم از دیستروی دبیان استفاده کنید اگر نیاز به ساپورت دارید از دیسترویی استفاده کنید که کامیونیتی قوی ای داشته باشد برای مثال اوبونتو کامیونیتی بسیار قوی ای دارد و حتی می توانید از آن را سفارش دهید تا به طور رایگان برای شما ارسال شود. در ضمن می توانی دی وی دی آن را از فروشگاه لینوکس شاپ تهیه کنید که دارای پکیج های فراوانی می باشد و …

اما اگر بنویسم:
در دنیای Linux شما حق انتخاب دارید و به قولی در انتخاب توزیع (Distribution) خود ازادید و اگر به سیستم عامل پایدار نیاز دارید توصیه می کنم از توزیع Debian استفاده کنید و اگر نیاز به پشتیبانی دارید از توزیعی استفاده کنید که جامعه ی کاربری قوی ای داشته باشد برای مثال Ubuntu جامعه ی کاربری قوی ای دارد و حتی می توانید آن را سفارش دهید تا به صورت رایگان برای شما ارسال شود. همچنین می توانید DVD آن را از فروشگاه Linuxshop.ir تهیه کنید که دارای Packageهای فراوانی می باشد  و …

با اینکه در قسمت دوم به هیچ پیوندی اشاره نکردم اما همان کلمات کلیدی Ubuntu و Distribution می تواند سر نخی برای کاربر باشند.

اما این تنها یکی از دلایلی بود که عرض کردم دلیل مهتری که وجود دارد این هست که در این صورت آسیب زیادی به زبان فارسی وارد می شود و باید بدانیم که ما وب نویسان (بقولی وبلاگ نویسان) مسئول این گونه صدمات جبران ناپذیر به زبان فارسی هستیم. پس سعی کنیم زبان فارسی را پاس بداریم و سعی کنیم زبان ما به درستی به نسل های آینده منتقل شود تا نسل های آینده هم بتوانند از خواندن شاهنامه و گلستان و بوستان لذت ببرند.

راستی اولین کسی که به طور جدی به ندای ما لبیک گفت وبلاگ Microdump بود بعد اون چند روزی هست که saar داره این کار را انجام می دهد از همگی دوستانی که حمایت کردند ممنون.

پ.ن. بار و هزار ها بار گفته ام و می گویم من نه استاد ادبیات و شعر و هنر هستم نه کسی هستم که بخواهم دیگران را نصیحت کنم چون خودم توی توی وب نوشتم از روی عادت کلمات انگلیسی را به فارسی نوشتم ولی از این به بعد بیشتر در این زمنیه سعی می کنم.

پ.ن. نمی خواستم توهینی به آقای مزیدی بشه چون قبلا این موضوع را با ایشون مطرح کردم. اما یه جورایی وقتی مطالب وب نوشت ایشون را می خونم چندشم میشه، آخه همه ی کلمات انگلیسی را به فارسی می نویسه. اما الحق که ایشون تحلیل گر خوبی در مورد وب۲ هستند.

Powered by ScribeFire.

Comments (7)

معرفی وب نوشت: سار، نوشتار های یک دانشجوی نرم افزار

یکی دیگه رو همین امروز پیدا کردم. هوراا  : saarblog
داره یواش یواش جمعمون جمع میشه.
یه جورایی از این یکی بیشتر خوشم اومده مثل من تازه با GNU/Linux آشنا شده و مثل من Java بلده البته من خیلی ناچیز Java میدونم و همچینین دانشجوی کامپیوتره (از اون pascal حدس میزنم مثل خودم ترم یک باشه) و هم چنین Pascal(عجب زبان در پیتیه) هم بلده اما حیف که من ADSL ندارم.
این پست را زدم برای حمایت از دوست عزیزمون که چند روزی شروع به وب نویسی در wordpress.com کرده اند. (سازمان حمایت از GNU/Linuxی ها).

Powered by ScribeFire.

Comments (6)

Me & My Linux

بعد چند روز دوری از وبلاگ خوانی (اگه از حد متعارفش خارج بشه برای پیگیری کل بلاگستان باید از صبح تا شب خوراک بخونی) دو سه روز هست وبلاگ می خونم و وقت ارزشمند خود را اندرون چاهی بزرگ می اندازم.
۱۲ دی ۱۳۸۶ تولد یکی دیگر از وبلاگ نویسان گنو/لینوکسی می باشد. منظورم وبلاگ آقای وکیلی Me & My Linux هست. تبریک! بعد یک قرن background پیشفرض Edubuntu را عوض کرم. به دنبال Wallpaperی می گشتم contrast نداشته باشه تا بتونم هنگام برنامه نویسی با Vim بتونم یک روحیه ی مضاعفی بگیرم تا بلاخره این Wallpaper تونست منو راضی کنه. حالا به راحتی می تونم از Terminal را به Desktop  خود بچسبانید استفاده کنم.
امیدوارم طرفداران توزیع پارسیکس (کسی نمیدونه فلسفه ی این اسم گذاری چیه؟ نصفش ایرانی، نصفش ؟؟ ix یعنی چه؟ هان؟) روز به روز زیاد تر بشه.

Powered by ScribeFire.

نوشتن دیدگاه

گنو/لینوکس جامعه ای متمدن و متدین پدید می آورد! باور کنید

یادمه وقتی با ویندوز کار می کردم علاقه ی زیادی به کرک کردن و خراب کاری روی نرم افزار های تجاری داشتم. همیشه برای دستیابی به آرمان های پلیدم دست به هر کاری می زدم. البته من از اون نوچه هاشون بودم. حتی هیچ احترامی برای نرم افزار های وطنی قائل نبودم به محض ورود یک نرم افزار ناب ایرانی به سرعت وسوسه می شدم.
اون اوایل که تازه با Linux آشنا شده بودم باز هم سعی می کردم نرم افزار های ویندوزیم را توی اون اجرا کنم به طوری که یادمه یک کار خیلی وحشناک کردم و این بود که من توی XP نمی تونستم یکی از نرم افزارهای محبوبم از نوع ایرانی) کرک و نصب کنم. این موضوع منو سال ها آزار میداد تا اینکه وقتی اومدم لینوکس با پدیده ای به نام Wine (بخونید وین ای) (Windows Emulator) آشنا شدم. به سرعت اون نرم افزار وطنی و دوست داشتم را که قیمتش سر به فلک می کشید را روی Wine نصب کردم. واقعا پدیده ای باور نکردنی بود که چطور نرم افزاری که تنها روی ویندوز ۹۸ اجرا میشد و هیچ روشی برای نصب آن روی XP وجود نداشت روی گنو/لینوکس به راحتی نصب شد. (اصلا این خاطره چه ربطی به موضوع داشت؟! همین جوری به ذهنم اومد)

در دین به ما آموخته اند که هیچ گناهی را کوچک نشماریم و علتش هم اینست که پس از مدتی انسان به همان گناهان به نظر کوچک و خرد عادت می کند و کم کم زمینه ی گناهان بیشتری در انسان پدید می آید.
از کوچکی ما یاد گرفته بودیم هر بازی و نرم افزاری را که می خریم(می خریم؟!!) بعد از نصبش اونها را Crack کنیم و نه تنها عین خیالمان نبود بلکه از این که به وجد هم می آمدیم.

ماه ها گدشت …
من متحول شدم. در این جامعه با مفاهیمی انسانی آشنا شدم. احترام به حقوق دیگران و  کمک به دیگران و …
بعد از این مدت جامعه ی گنو/لینوکس به طور خود به خودی و تدریجی فرهنگی را در من به وجود آورد که الان اصلا به خودم نمی تونم این اجازه را بدم که حقوق بیل گیتس (جان من شرمنده ام که بعضی وفت ها که میرم سایت دانشگاهمون از حقوقت پایمال میشه) (البته روی سیستم دانشگاه هم گنو/لینوکس نصب کردم) و سایر تولید کنندگان نرم افزارهای تجاری داخلی و خارجی را پایمال کنم.

دیگه حرفی برای گفتن ندارم اما دو نکته:
۱− حالا فکر نکنید من خیلی با فرهنگ و متمدن هستم (البته به نظر خودم که هستم. نظر دیگران مهم تره)
۲− امیدوارم شما هم به زودی به جرگه گنو/لینوکسی ها بپیوندید.
۳− اگه از ویندوز استفاده می کنی سعی کنید از نرم افزار های آزاد استفاده کنید من دوستانی دارم که حتی با اینکه از لینوکس استفاده می کنند از ویندوز هم به طور قانونی استفاده می کنند.
۴− آزاد و آزاده باشید.
۴− پیروز باشید.

پا نوشت (پی نوشت؟):
۱−خیلی وقت بود خوراک هام را چک نمی کردم امروز داشتم تاب می خوردم رسیدم به این پست زیبای امین. بسی خندیدیم و کف رفتیم: Rock or Debian?
یه روزی هم تصمیم گرفتم به جرگه هواداران سیستمی بسیار پایدار Debian (معنی خاصی نداره فقط از سر نام های Debra و ّIanMardack تشکیل شده، امیدوارم اشتباه نکرده باشم) بپیوندم اما یکی به علت موقعیتی سرسام آور پهنای باند ۵ کلیلو بایتی موفق به دانلود آن نشده ام و همچنین DVD های آن یکی دو ماه در راه خانه ی ماست معلوم نیست کی قدم بر روی چشم مبارکمان بگدارند. اما یه عیبی که Debian داره اینه که به علت پایدار بودنش هر نرم افزار برای رسیدن به قسمت stable (etch) باید هفت خوان را طی کنه که معمولا پکیج های آن کمی قدیمی هستند. (تصمیم با خودتونه: سیستم به روز می خواهید یا پایدار؟)
۲− داشتم فید ها را چک می کردم رسیدم به یه عکس خیلی جالب، تحریک شدم ببینم مطلب از چه قراره. یکی از وبلاگ نویس های خارجی در پستی به عنوان «چگونه ایتنرنت Dial Up من را به یک وبلاگ نویس فعال و پر بار تبدیل می کند» مطلب جالبی نوشته من که خیلی لذت برم. پس سعی کنیم به جای اینکه زندگیمون را به خوندن خوراک هامون کنیم (فقط این مورد بیشتر در مورد من صدق می کرد) سعی کنیم به زندگیمی بیشتر بها بدیم.

Powered by ScribeFire.

نوشتن دیدگاه

راهنمای نصب ماژول برای Apache

ماژول های Apache را تا اونجایی که من اطلاع دارم به دو روش میشه نصب کرد. یکی نصب از طریق source code و کامپابل کردن اون و دیگری استفاده از فایل های binary هست که این روش به سادگی خوردن یک لیوان آب می باشد.
پس همون راه دوم را انتخاب می کنیم:

نصب ماژول دخواه

در مخازن Ubuntu ماژول های اون وجود دارند که با libapache2 شروع می شوند برای مثال می خواهیم ماژول libapache2-mod-python را نصب کنیم.

sudo apt-get install libapache2-mod-python

فعال کردن ماژول

یک را اینه که به صورت دستی ماژول را به /etc/apache2/mods-enabled. اضافه کنیم اما راه حل آسانتر استفاده از فرمان a2enmod هست.

sudo a2enmod mod_python

با فرمان a2dismod هم می تونیم اونو غیر فعال کنیم.

ریست کردن Apache

sudo /etc/init.d/apache2 restart

Powered by ScribeFire.

نوشتن دیدگاه

مقدمات برنامه نویسی با جاوا

چند وقت پیش شروع کردم به یادگیری زبان جاوا. یادمه نصب جاوا و کامپایل کردن اولین برنامه ی جاوا برام خیلی مشکل بود و اصولا در برنامه نویسی برای ورود به هر زبانی یکی از ساده ترین برنامه ها نوشتن برنامه ی Hello, Wold هست. پس تا آخره مقاله با من همراه باشید.

نصب کامپایلر جاوا

جاوا در سه نسخه ی J2SE و J2ME و J2EE ارائه می شود. که برای یادگیری جاوا باید ابتدا اصول آن را یاد بگیرید.  در اینجا نسخه ی استاندارد جاوا که همون J2SE هست مد نظر ماست که مخفف Java 2 Standard Edition  هست.  پس ابتدا  به صفحه ی  java.sun.com/j2se. مراجعه کنید که sun دو نسخه ی JDK یا JRE را به شما پیشنهاد می کنه. من پیشنهاد می کنم JDK را دانلود کنید که حجمش هم نسبتا بالا هست. با توجه به سیستم عاملی که دارید نسخه ی مورد نظر خودتون انتخاب و نصب کنید.
اما دوستانی که از لینوکس به ویژه کسانی که از توزیع های مبتنی بر دبیان استفاده می کنند می توانند با فرمان apt-get install sun-java6-jdk اونو دانلود و نصب کنند و هیچ نگرانی نسبت به Dependencyها نداشته باشند.

مقدمات کار با جاوا

جاوا به دلیل اینکه Cross-Platform می باشد برای هر سیستمی اعم از لینوکس و ویندوز و سولاریس و … یک ماشین مجازی به نام JVM ارائه می دهد وظیفه ی این ماشین مجازی ترجمه ی Byte Code های کامپایل شده توسط کامپایلر جاوا می باشد. اما Byte Code چیست؟
در زبان های برنامه نویسی مانند C و Pascal و … کامپایلر برنامه مستقیما برنامه را به کدی اجرایی و قابل فهم برای کامپیوتر تبدیل می کند. اما کامپایلر جاوا اینگونه نسیت. بلکه کامپایلر جاوا ابتدا برنامه را به Byte Code تبدیل کرده که قابل حمل روی تمامی سیستم عامل ها می باشد سپس توسط برنامه ای به نام ماشین مجازی که برای هر سیستم عاملی ارايه می دهد آن برنامه را برای سیستم ترجمه می کند. بدین وسیله برنامه های نوشته شده توسط جاوا قابل حمل می شوند.

برنامه ی Hello, World

ابتدا با یک ویرایشگر دلخواه برنامه ی زیر را نوشته (ترجیحا خودتون بنویسید تا کمی با دستور زبان جاوا آشنا بشید.) و اون را با نام HelloWorld.java ذخیره کنید. توجه داشته باشید که جاوا حتی نسبت به اسم فایل حساس می باشد یعنی نام کلاس HelloWorld که در برنامه به کار بردیم باید دقیقا به صورت حساس به بزرگی و کوچکی حروف، به عنوان نام فایل ذخیره کنیم.

class HelloWorld {
    public static void main(String args[]) {
       System.out.println(«Hello, World»);
   }
}//End of HelloWorld

حال در خط فرمان (در ویندوز توی run بنویسید cmd) بنویسید javac HelloWorld.java پس از اون کامپایلر فایلی به نام HelloWorld.class در دابرکتوری جاری ایجاد می کنه. حالا در خط فرمان تایپ کنید: java HelloWorld که پس از اجرای این فرمان پیغام Hello, World در صفحه ی نمایش چاپ می شود.

افرادی که قبلا با C یا C++ کار کرده باشند به راحتی می توانند جاوا را بیاموزند اما اگر مثل من مبتدی هستید باید زحمت بیشتری بکشید

Powered by ScribeFire.

Comments (9)

چقدر زود دیر می شود؟!

یک ترم دانشجوییم گذشت. البته دانشجوی پیام نور که هیچ احساسی در مورد دانشجو بودن نمی کنه ولی چی بگم.می گویند: ((هیچ وقت قصه ی چیزی را که از دست دادی را نخور. عبرت بگیر و به فکر آینده ات باش.)) این همون چیزی هست که همه می گویند و منم باید آویزه ی گوشم کنم و به خاطر همین موقعیتم باید بگم خدایا شکرت.
راستی بلاخره من به آرزوم رسیدم. بالاخره تونستم توی کتابخانه ی مرکر تحقیقات معلمان اصفهان عضو بشم. به احتمال ۱۰۰٪ ! بزرگترین کتابخانه ی اصفهان است و بسی کیفور شدم. فعلا کتاب نصب و راه اندازی سرور های لینوکس نوشته ی آلن باغومیان و کتاب «از این پس پایتون» و یک کتاب آموزش جاوا گرفتم. هول غقب ماندگی از زمانه منو برداشته همه را دارم با هم میخونم!

پ.ن. کسی نمیدونه عنوان این پستی که زدم یعنی چی؟! توی یکی از poster های تبلیغاتی نوشته بود.

Powered by ScribeFire.

Comments (1)